Kapitale (istische) blunder.

16 01 2012

Waardevol publiek erfgoed verkopen per opbod. De glasramen (1944) van het Ware Heem zijn van de hand van Architect Sylvain Smis uit Oostende…

Architect Silvain (of Sylvain) Smis (Oostende, 1909 – 2003) is zowel in Oostende als in heel West-Vlaanderen actief. In de jaren 1930 ontwerpt hij als jonge architect tientallen woningen in een sobere stijl beïnvloed door de nieuwe zakelijkheid. Voorts geeft hij samen met andere lokale architecten de aanzet tot de hoogbouw, veelal appartementsgebouwtjes gekenmerkt door een verzorgd, sober baksteenparement.

Smis krijgt belangrijke opdrachten voor (semi-)openbare gebouwen, al dan niet als resultaat van winnende wedstrijdontwerpen, o.m. het Gerechtshof in Oostende (1938), het Zonneheem in Zomergem (1944), ‘t Ware Heem in Waregem (1944), het rusthuis Ter Linden in Veurne (1958), het gemeentehuis van Gistel (1960) en het Huis voor Ouderen van Dagen in Oudenburg (1963-1966). Kerken die naar zijn ontwerp worden opgericht zijn de Sint-Godelievekerk in Oostende (1939-40), de H. Hartkerk in Tervuren (1958), de Onze-Lieve-Vrouwekerk in Mariakerke (1958) en de Sint-Godelievekerk in Ruddervoorde (1958).

Samen met architecten B. Christiaens, M. Colombie en G. Vallay is Smis betrokken bij het ontwerp en de oprichting van het eerste strandaccommodatiegebouw met badinstallaties en dijkhorloge aan de kust, m.n. het “Lido” aan de zeedijk in Oostende (1935-1936). Reminiscenties aan de vormgeving van dit in de jaren 1990 verbouwd complex zijn terug te vinden in zijn ontwerp (1953-1955) van het strandaccommodatiegebouw in Oostduinkerke.

Bron: http://inventaris.vioe.be/dibe/relict/207336





Wie spreekt in het land (van de trein) der traagheid?

22 11 2011

Is hier een verloren politieke generatie met een gebrek aan inspiratie aan het krabbelen in de marge? Ik weiger vooralsnog om dat te geloven. Ze sloten immers het zo broodnodige communautair akkoord.

Ik weiger ook om nog in de mond te nemen dat er geen regering is. België telt 5 regeringen die wel werken en de 6° zorgt voor continuïteit. Zo moeten we dat wereldkundig maken, beseffende dat ook dat wereldwijd op wenkbrauwgefrons onthaald wordt.

Graag zwijgplicht voor de oude coryfeeën die dit vastgelopen model mee creëerden. En dan preken van op de zijlijn aan het adres van de roergangers.  Hen met het vingertje wijzen  waar het fout loopt is toch wat makkelijk hé?  Ook door eigen onvolkomen bestuur zien zij nu de jongere generatie sukkelen. Propere gasten die staatsmannen van weleer…Geef maar eens toe dat jullie niet perfect waren.  En dan de scheidingsfreaks, de separatisten en de polarisatiebevorderaars… Matig, een gebrek aan analytisch vermogen, vind ik dat vooral Vlaamse denken. Een brandje stoken is niet moeilijk. Blijven olie op het vuur gieten is de sereniteit om samen nuchter na te denken begraven.

Zolang de echte taboes over onze na-oorlogse verzorgingsstaat overeind blijven,  zal het inertie troef blijven in dit land (van de trein) der traagheid, die achteruit het station weer buitenrolt, de rentesneeuwbal van boven de 5% tegemoet hotsend…Let wel.  Ik heb het grootste respect voor zij die  na WOII dit ideologische model bedachten en in werking stelden, Achiel Van Acker op kop.  Het was het beste antwoord op de problemen van die tijd. De automatismen van gelijkgezinden werkten! Het land werd aan een recordtempo heropgebouwd. En de verzorgingsstaat of Sociale Zekerheid was het toetje op de verse taart. Maar we zijn ruim 66 jaar wijzer….

De financiële crisis is onverbiddelijk, én positief denkend, tegelijk heel louterend, voor de hardnekkigste taboes zoals onze zo diep geïnstitutionaliseerde ideologisch verankerde verzorgingsstaat.  Kijk maar wat er in het ACW huishouden bezig is. Heeft ooit iemand de kostprijs berekend van die nergens ter wereld te vinden unieke exclusieve Belgische kokerstructuur die een financieel bodemloos vat is?  Vergeet niet dat we spreken over de grootste federale begrotingspost. En dit jaarlijks groeiende kostenplaatje, men heeft het dan over de groeinorm,  bedraagt minstens het dubbele van het budget van de Vlaamse regering!

De geesten zijn er zich bewust van dat de hokjesdeuren verder open moeten. De moed ontbreekt  om samen één nieuw groot hok te vormen. Een hok van verbondenheid, solidariteit en vooral beheersbare betaalbaarheid, zonder de kwetsbaren te straffen. Die drempel moeten we met zijn allen over. Le nouveau Beaujolais est arrivé, mais le train avec et les nouveaux Flamands, Wallons, Bruxellois etc  n’arrive pas.

Deze denkpiste houdt me sinds mijn jeugd bezig . “My favorite thing” is antwoorden te formuleren, niet enkel vragen te stellen en kritiek te hebben.





Dank bij voorbaat Bart!

19 10 2010

Ziet een Franstalige collega zijn allerbeste Nederlands bovenhalen in een gesprek met een Nederlandse collega. Tegelijk vertelt een Brusselse collega me waarom de revolutie tegen het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden vooral vanuit Franstalige hoek werd gevoerd in 1830. Ze zagen het oa niet zitten om verder “vernederlandst” te worden. Er is iets veranderd.  Now  they can!

Het is zelfs grappig charmant, en dat is zeker niet spottend bedoeld, Mijnheren Magnette & Wathelet, U onze moedertaal te  horen spreken. U leert ons hoe we wat meer intonatie kunnen leggen in onze taal. We herontdekken theatrale mogelijkheden. We zien nu dé kans om enige bezieling emotie en Latino stijl te beleven in onze bijzonderste uitingsvorm.

Bart Dewever, het komt goed met jouw Vlaanderenland als je het Vlaams accent van je Franstalige “Piroutte Vlaamssprekende” opponenten uit Brussel en Wallonië nog wat nadrukkelijker overneemt, zonder in de Italiaanse improvisatie Commedia dell’artestijl te vervallen. Heel belangrijk voor je geloofwaardigheid Bart. Belangrijker dan je deelname aan de allerslimste mens ter wereld tv show.





Wims W van Waregem

13 04 2010

Een ludieke actie van 3 politici op de zaterdagmarkt met een in kunststof uitgesneden grote W , middenin het feestprogramma van Desselgem dorp van de Ronde… Steekt hier een nieuwbakken politiek “Cancellara team” de nek uit? Op zich is dat goed. De luide roep naar een equivalent voor de K van Kortrijk heeft een verdienste. Het opent een debat. Het gezond verschillen van mening zorgt voor visie-ontwikkeling en verdieping. Juist dat is de essentie van democratie en goed bestuur. Illustratie en gevolg kregen we in de gemeenteraad van 6 april. In Waregem zag ik nooit eerder zo een actieve oppositie en debatcultuur die ook proper bleef. Frisse ideeën over Sint Eloois Vijve’s dorpskern weerklonken zelfs vanop de meerderheidsbanken.

Maar de drie actievoerende politici snoepten media aandacht af van de Desselgemse gemeenschap die maandenlang bouwde aan een groot volks feestweekend. Een weekje later ageren én iets meer dan de nek uitsteken, was nog beter geweest. De wereld van Sofie is een filosofisch boek. (voortreffelijke verwijzing in het Nieuwsblad van 8 april van Journalist Freddy Vermoere).

Dus moeten we verder denken dan onze neus lang is, en zeker over het Waregemse stokpaardje ” Winkel” geheten. Citymarketing is ruimer dan winkels als we er vakliteratuur over lezen.

Waregem heeft bijna een halve eeuw geleden zijn p gebouwd. Het heeft toen zijn p als grote gemeente met boereverstand in beton gebouwd. Stad Kortrijk heeft zijn “K” gecultiveerder neergepoot overdekt met een mooie buitenkant en met oa natuursteen binnenin dus met een duidelijke meerwaarde voor het monumentale karakter van de Stad.

De Waregemse situatie kan bezwaarlijk monumentaal en gezellig geheten worden maar de functionele inplanting is en blijft wel OK. De parkeergarage van het pand, in combinatie met de Stadsdiensten en winkelen blijft vooruitstrevend.

Hoe p helpen aan een K effect? De essentiële delen overdekken voor winterwinkelen. Tegelijk een ode brengen aan de “oude markt” door een gedurfde ingreep in of op de voorgevel en het kind gewoon een trendy naam geven. Dat alles zou het pand en de Stad een “completer” élan kunnen geven, waarbij oa ook avondwinkelen het al drukke weekend van vele gezinnen ietwat ontlast. En waarom zouden daar ook niet in wintertijd de zomercollectie’s van de omliggende ketens geshowd worden? Voila en zo heb ik al een andere naam voor P: “Catwalk”, hoeft niet hoor.

Evenwel, de bruisende sportstad nestelt zich in de oude gewoonte “te nuchter” te zijn. Tegelijk overgiet ze deze bewustzijnstoestand met de traditionele feestsaus, wat ik toejuich. Na de feestkater wordt nuchterheid telkens weer het ordewoord en in dit geval is nuchterheid een gebrek aan creativiteit.

Dit stelt ons vandaag voor niet te ontkennen problemen met de hele esthetiek van deze jonge Stad. De smaak en de charme in de winkels moet ook buiten te voelen zijn. Rem het appartementen bouwen (welke visie op stadsplanning zit hierachter ?) af en verleg de klemtoon op lofts en gezinswoningen (enkele gezinswoningenprojecten zijn in de maak). Behoud en renoveer bestaande panden, voor zover die er nog zijn.

Opgepast met die term “Boulevard”. Durft men een groot visie debat hierover aan?

En dan de koets. Kost wat kost wilden paard en koets schitteren op het Waregemse Marktplein. Men kan het niet laten. Zelfs op een dag als de Ronde van Vlaanderen, misschien toekomstig UNESCO werelderfgoed, waarbij het eenvoudige vindingrijke Desselgem het allerbeste ooit gaf van zichzelf. De centrumisten en de hippisten dienden op 4 april de eer volledig aan Desselgem te laten. Het Citymarketingdebat begon met een valse noot. Het was gek genoeg niet het allerbeste voorbeeld om de aantrekkingskracht van de Stad te verhogen.

Of hoe mensen veilig vasthouden aan wat zij belangrijk vinden ten koste van…ook al behoren ze tot dezelfde gemeenschap. Eendracht is een vorm van burgerzin die de lokale overheid best actief stuurt. Toch is het verplaatsen van het borstbeeldje van de grootste Flandriën naar zijn Briek Schottepleintje een mooi gebaar van het Stadsbestuur.

2010, één decennium “Stad” vieren is tegelijk ook een boodschap voor een “klik” in de nuchtere Waregemse hoofden. Wil Waregem die titel waardig blijven dragen?

Meer aandacht voor “smaak” een “laagje vernis” en “netheid” over het hele grondgebied! De grandeur van dit provinciestadje moet hem zitten in oog voor détail in elke straat, pleintje, plantsoen, park. Bijzondere aandacht voor het openbaar domein dus! En daarbij schuwen we het woordje proper niet.

Wil de Waregemnaar dit? Dat is de vraag.





‘Desselgem, Dorp van de Ronde 2010′ Allen daarheen

3 04 2010

Met een gevuld programma van vrijdagavond 2 tot zondagavond 4 april 2010

Niet alleen in de feesttent achter de kerk, maar in de hele Liebaardstraat zal er op zondag doorlopend animatie voorzien zijn.

 Muzikale slotapotheose alvast op zondagavond door ‘Johny Turbo’s alive band’. 

voor het hele programma  www.dorpvanderonde.be

En vanop het Briek Schottepleintje kijkt de enige echte Flandriën vanop zijn sokkel mee naar het feest…

 





OBAMA’s wind waait in Waregem

11 03 2010

Ben heel tevreden dat “OBAMA’s diplomatiek vertegenwoordiger zo snel (Memorial Day 2010 volgens traditie) in Waregem is neergestreken! Maar tradities zijn er om ooit eens te sneuvelen hé Kurt.

zie ook hier





Eindelijk lokale erkenning voor Johan van Geluwe! Hij wordt voorgedragen als ereburger

23 02 2010

Grote tevredenheid over de culturele wind die  momenteel door Waregem raast. Deze inhaalbeweging is een verademing.  Maar we kunnen nog beter !  Lees hier verder.





Herman tilt ons land zo hoog…nu moet het land nog volgen…

20 11 2009

Hoofden worden grijs.
Dakpannen verweerd door mos.
Samen oud worden.

Blijven gaan voor het grote doel.





Waregem verdient zijn “Museum of Museums”

30 09 2009

Ik vind nog steeds dat Waregem en omstreken voldoende geschiedenis schreven om dat verleden fier als een gieter te tonen aan onszelf, onze jeugd, de toerist. Een Museum(pje) dat hoort toch bij een stad niet? 

Thema?  Deze streek heeft zichzelf ontwikkeld met hard werken,een keiharde arbeidsethos en de nodige dosis nuchterheid. Dat mag de wereld toch weten? De ontwikkelingslanden verdienen echt veel steun maar ze mogen ook weten dat het goede gevoel bij wat je zelf helemaal alleen deed, je vleugels geeft.  Ook sporters als Briek Schotte,  Aureel Vandendriesche enz.. passen in dit plaatje.

Opgepast dit is geen pleidooi voor architecturale megalomanie à la Bibliotheekproject nummer 1. Welintegendeel, de stad bezit genoeg potentieel erfgoed of andere ruimte die ervoor kan dienen. Je moet alleen maar eens goed rondkijken en waarnemen. Ja ook dat kan de Waregemnaar!!!

Dat onze gevierde 80 jarige heel bekende Kunstenaar en Stadsgenoot Johan van Geluwe hiermee zijn “Museum of Museums” gerealiseerd zou zien is een bijkomende dimensie.  

Johan maakte van bijna niets iets heel eerbaars in zijn kunst en dat deed ook de streek de voorbije eeuw ondanks twee oorlogen.

Be-Part organiseeerde onlangs zijn succesrijkste tentoonstelling sinds zijn bestaan.  Johan van  Geluwe is dan ook de eerste lokale kunstenaar die er een platform kreeg. Tijdens de opening werd hij er op voortreffelijke wijze ingeleid, geduid enz… door Anzegemnaar Pieter Vansteenbrugge, een jonge belofte in de “branche”. Ook de Bib en CC de Schakel hadden begrepen dat hier iets buitengewoons te gebeuren stond en koppelden er passende activiteiten aan vast in september.

Het welgekomen Provinciaal kunstencentrum,  de archiefdienst van de Stad, de Bib en de Schakel zijn uiteraard samen met Johan hoofdrolspelers als het ooit tot een dergelijk project zou komen.

 Wie ziet het anders?





Military bouwt bruggen in Nokere

4 08 2009

L’Equino Nokere & jeugdschrijver Marc De Bel brengen de paardensport mee down to earth .  Velen hebben het prachtige privédomein van de welstellende familie Casier zondag gratis kunnen bewandelen als ware het hun eigen tuin. 

Het is een illusie te denken dat het verschil tussen rijk en arm daarmee van de baan is. Neen het is een kans om te zien dat de verschillen er zijn. De dialoog met de gegoede burgerij is belangrijk. De klasse diversiteit aanvaarden in de dagelijkse omgang is geen gemakkelijke opdracht naarmate je lager staat op de maatschappelijke ladder. De verschillen opheffen blijft moeilijk. Het is ieders taak, maar zeker ook een politieke missie om die verschillen zoveel als mogelijk te nivelleren.

Het voorbeeld van de ophefmakende bonussen in de banksector wekt de terechte ergernis op bij de goegemeente. De bescheidenheid mag er daar nu voor eens en voor altijd blijven.

Dat in heel wat sociale projecten een goed contact met de serviceclubs en de ondernemers noodzakelijk is voor extra fondsenwerving, onderbouwt de stelling dat wie iets wil doen voor de armen het in ons bestel ook vandaag goed moet doen met de rijken. Goede voorbeelden zijn hier legio.

De daklozen zijn in de steden nadrukkelijk in het straatbeeld te zien. Tussen die daklozen en de absolute top leven er heel wat mensen in de middenklasse, ook niet bepaald een toestand van slapend rijk worden.

Als we  onder ogen zien dat rijken ook niet slapend rijk geworden zijn en blijven, ook hun zorgen hebben, weliswaar van een andere aard, dan hebben we de voorwaarden geschapen voor een gezonde maatschappelijke dialoog…








Follow

Get every new post delivered to your Inbox.