Herman tilt ons land zo hoog…nu moet het land nog volgen…

Hoofden worden grijs.
Dakpannen verweerd door mos.
Samen oud worden.

Blijven gaan voor het grote doel.

Waregem verdient zijn “Museum of Museums”

Ik vind nog steeds dat Waregem en omstreken voldoende geschiedenis schreven om dat verleden fier als een gieter te tonen aan onszelf, onze jeugd, de toerist. Een Museum(pje) dat hoort toch bij een stad niet? 

Thema?  Deze streek heeft zichzelf ontwikkeld met hard werken,een keiharde arbeidsethos en de nodige dosis nuchterheid. Dat mag de wereld toch weten? De ontwikkelingslanden verdienen echt veel steun maar ze mogen ook weten dat het goede gevoel bij wat je zelf helemaal alleen deed, je vleugels geeft.  Ook sporters als Briek Schotte,  Aureel Vandendriesche enz.. passen in dit plaatje.

Opgepast dit is geen pleidooi voor architecturale megalomanie à la Bibliotheekproject nummer 1. Welintegendeel, de stad bezit genoeg potentieel erfgoed of andere ruimte die ervoor kan dienen. Je moet alleen maar eens goed rondkijken en waarnemen. Ja ook dat kan de Waregemnaar!!!

Dat onze gevierde 80 jarige heel bekende Kunstenaar en Stadsgenoot Johan Vangheluwe hiermee zijn “Museum of Museums” gerealiseerd zou zien is een bijkomende dimensie.  

Johan maakte van bijna niets iets heel eerbaars in zijn kunst en dat deed ook de streek de voorbije eeuw ondanks twee oorlogen.

Be-Part organiseeerde onlangs zijn succesrijkste tentoonstelling sinds zijn bestaan.  Johan Vangheluwe is dan ook de eerste lokale kunstenaar die er een platform kreeg. Tijdens de opening werd hij er op voortreffelijke wijze ingeleid, geduid enz… door Anzegemnaar Pieter Vansteenbrugge, een jonge belofte in de “branche”. Ook de Bib en CC de Schakel hadden begrepen dat hier iets buitengewoons te gebeuren stond en koppelden er passende activiteiten aan vast in september.

Het welgekomen Provinciaal kunstencentrum,  de archiefdienst van de Stad, de Bib en de Schakel zijn uiteraard samen met Johan hoofdrolspelers als het ooit tot een dergelijk project zou komen.

 Wie ziet het anders?

Military bouwt bruggen in Nokere

L’Equino Nokere & jeugdschrijver Marc De Bel brengen de paardensport mee down to earth .  Velen hebben het prachtige privédomein van de welstellende familie Casier zondag gratis kunnen bewandelen als ware het hun eigen tuin. 

Het is een illusie te denken dat het verschil tussen rijk en arm daarmee van de baan is. Neen het is een kans om te zien dat de verschillen er zijn. De dialoog met de gegoede burgerij is belangrijk. De klasse diversiteit aanvaarden in de dagelijkse omgang is geen gemakkelijke opdracht naarmate je lager staat op de maatschappelijke ladder. De verschillen opheffen blijft moeilijk. Het is ieders taak, maar zeker ook een politieke missie om die verschillen zoveel als mogelijk te nivelleren.

Het voorbeeld van de ophefmakende bonussen in de banksector wekt de terechte ergernis op bij de goegemeente. De bescheidenheid mag er daar nu voor eens en voor altijd blijven.

Dat in heel wat sociale projecten een goed contact met de serviceclubs en de ondernemers noodzakelijk is voor extra fondsenwerving, onderbouwt de stelling dat wie iets wil doen voor de armen het in ons bestel ook vandaag goed moet doen met de rijken. Goede voorbeelden zijn hier legio.

De daklozen zijn in de steden nadrukkelijk in het straatbeeld te zien. Tussen die daklozen en de absolute top leven er heel wat mensen in de middenklasse, ook niet bepaald een toestand van slapend rijk worden.

Als we  onder ogen zien dat rijken ook niet slapend rijk geworden zijn en blijven, ook hun zorgen hebben, weliswaar van een andere aard, dan hebben we de voorwaarden geschapen voor een gezonde maatschappelijke dialoog…

Ga naar Nokere op zondag 2 augustus!

Al voor de dertiende keer organiseren de jongeren van vzw L’équino een Nationale Eventing te Waregem en Nokere, dit zelfs met als absoluut hoogtepunt de Cross-Country van het Europees Kampioenschap Pony’s 2009. De deelnemers voor dit Europees Kampioenschap Pony’s komen uit 10 landen. België (6), Duitsland (6), Nederland (4), Denemarken (4), Frankrijk (7), Groot-Brittannië (6), Ierland (6), Polen (1) en Zweden (3) leveren de deelnemers die zullen strijden voor de gouden medaille. De dressuur gaat door op 30 & 31 juli te Moorsele, de cross-country op 2 augustus in Nokere en de afsluitende jumping op 3 augustus te Moorsele. Het hoogtpunt van dit EK gaat door op 2 augustus te Nokere en dit spektakel wordt GRATIS aangeboden door L’équino. Vorig jaar kwamen 12.000 toeschouwers kijken en allen beloofden ons dat ze ook dit jaar van de partij zullen zijn. Nieuw dit jaar is onze tekenwedstrijd. Kinderen kunnen een tekening of schilderij maken met als thema ‘het paard’ en deze afgeven tot 16.00u in ons kinderdorp. Om 17.00u worden dan de winnaars bekendgemaakt door Juryvoorzitter Marc de Bel. Talrijke prijzen waaronder gesigneerde boeken van Marc de Bel kunnen worden gewonnen. Ons kinderdorp wordt voor de eerste maal samen met de Ronde Tafel Gent 68 georganiseerd. Zij staan ook in voor het verkopen van frietjes en hamburgers en met dit geld steunen zij samen met L’équino drie projecten: Koester, Rabot (Rabottorens Gent) en het Dienstverleningscentrum voor personen met verstandelijke beperkingen te Bachte-Maria-Leerne. Wanneer het schenkingsbedrag gekend is, zal een persmoment worden georganiseerd waarover u nog zal worden geinfomeerd. Heel wat bekende deelnemers nemen deel zoals Karin Donckers, Vincent Martens, Hendrik Degros, Marc Rigouts, Alice Ryckewaert, Steve Van Winkel,… Naast een gans pak bekende deelnemers zegden ook al van Bekende Vlamingen toe om op zondag 2 augustus kennis te komen maken met de cross-country. Zo onder meer: Vlaams Minister-President Kris Peeters, Wouter Vandenhaute, Gedeputeerde Hilde Bruggeman, Martine Jonkheere, talrijke Burgemeesters, Volksvertegenwoordigers, … Overzicht en dagindeling Vrijdag 31 juli 2009: L’équino’s Summerpary Plaats: Kasteel Baron Casier Nokere (volg L’EQUINO) Aanvang: 21.30u Inkom: GRATIS Zaterdag 1 augustus 2009: Dressuur Plaats: Middenplein Hippodroom Waregem Aanvang 10.00u Inkom: GRATIS Jumping Plaats: All-Weather-piste Blosotopsportcentrum Waregem Aanvang: 11.30u Inkom: GRATIS Zondag 2 augustus 2009: Cross-country met natuurlijke hindernissen Plaats: Kasteel Baron Casier Nokere (volg L’EQUINO) Aanvang: 09.00u Inkom: GRATIS (parking op het domein € 5,00) doorlopend BBQ van 12.00u tem 15.00u Meer informatie kan bekomen worden op ww.lequino.be of bij Kristof Callens (voorzitter – 0499 24 17 16)

Auteur: Kristof Callens
Email: kristof.callens@vlaanderen.be
Organisatie: L’équino
Adres: Waregemsestraat 92
Plaats: 9771 NOKERE
Telefoon: 0499241716

Happy end voor Kimberly

Ik hoop dat dit incident voor de Kortrijkse Kimberly zowel moreel als fysiek snel eindigt, en wel als volgt: Haar foto gaat de wereld rond zonder sterretjes met als onderschrift Happy end!

Bedankt Guy & Vincent

Guy Tegenbos één van de grote meneren én m’n geliefkoosd journalist/editorialist  binnen de krant De Standaard, begint aardig dicht te komen bij de plannen die ik hem en de hoofdredacteur in 2006 per e-mail toestuurde over  één van de grootste zorgenkinderen der Belgen, zijn Ziekteverzekering. (lees hier wat ze ontvingen:” de blankendialoog”)

Ook in de rubriek Sociale Zekerheid op deze blog staan uitgewerkte ideeën.

Vandaag schrijft  Guy in de rubriek commentaar onder de titel “harde winterprik of begin ijstijd” voor de 1000 ° keer vanuit zijn budgettaire en toekomstgerichte buikgevoel, dat de politieke prioriteiten daar moeten liggen.

Bij de Gerrit Kreveldstichting die het tijdschrift Samenleving en Politiek uitbrengt , werd ik in 2007 wandelen gestuurd  door mensen van wie verwacht kon worden dat ze vooruit wilden. Mijn antwoorden op de probleemstelling werden in het stuk blankendialoog te licht bevonden.

Daarentegen schoot streekgenoot Vincent van Quickenborne “de hoofdvogel”.  Hij en zijn omgeving hebben wél heel goed m’n “politiek speerpunt”  begrepen. Enkele weken geleden stond een bijna kopie van  m’n blogbijdrage( Lees hier:  “Schaf dat briefje af” ) hierover in de zelfde krant als idee van Minister Q .   Moet ik  zoals in de “commercie” een patent nemen op mijn eigen ideeën? Ik vraag advies aan de bevoegde Minister van Economie Q. Is dat geen goed idee?

Ik waarder ten zeerste dit “nagels met koppen slaan” van beide excellenties en voel me gesterkt. Maar er zal  meer nodig zijn om het firmament in beweging te krijgen. Welke kiesvereniging durft hieronder voor het volle pond zijn schouders  te zetten?

Stephan’s Live Muziek op de trein

Sinds 1994 ben ik dagelijks op de ijzeren weg, onderweg. Vandaag, na 15 jaar, hoor ik voor het eerst eens geen i pod of radio gsm. Niet dat me dat stoort hoor. Een man met pet oefent in de instapruimte tussen twee coupés, bij het verlaten van de duister geworden hoofdstad.

Ik beslis éénzijdig de deur van de coupé te openen en verplicht ruim twintig mensen te laten meeluisteren. Riskante onderneming. Ik zie wat aangenaam verraste hoofden draaien en evenzoveel onbewogen automatische piloten.

Al blij zijnde niet gelyncht te worden, ik overdrijf, ga ik in de gang , vragend  wie ons uit de sleur haalt.  Het is Stephan De Rouck, de Gentse vertaler tolk die zijn zinnen zo verzet na de dagtaak. Hij tokkelt, gezeten op zijn krant, op zijn gitaar,  bouzouki geheten. Een Griekse gitaar heet zo, zegt hij me. Ik merk de ronde buik van het snaarinstrument en laat me vertellen dat het  “Rembetika” muziek brengt.  Het is natuurlijk geen echt concert, maar de klanken ontspannen me wel.

In Gent, na het gebeuren, vertelt een dagelijkse klant me dat hij zijn tukje niet kon doen en dat de toon niet goed zat. In Waregem verzekert hij me dat hij dat half uurtje slaap wel inhaalt. Hij relativeert…, gelukkig.

Rijtuig 320 van den dagelijkse Brussel – Gent-Sint Pieters-Kortrijk-De Panne van 17.09 in Brussel Centraal, had even een culturele verademing…Dat tikkeltje meer, daar leven we van.  Bedankt Stephan!

Treinpendelaars maken van de nood een deugd

Het zijn de treinvertragingen, de vrieskou en de te korte treinstellen kort na de jaarwende die de gevestigde structuren in het pendelaarsbestaan dooreenschudden. Gelegenheidsgezelschappen van dicht opeengepakte heren en dames kozen ervoor om een spelletje mens erger je niet te spelen. Ze speelden een rondje verbale vrije associatie en respecteerden daarbij wonderwel de regels van de kunst der elementaire beleefdheid. Na amper  een kwartier was duidelijk dat het zeskoppig coupé gezelschap zoveel gemeen had dat terstond e-mailadressen werden uitgewisseld.

Vlaanderen telt een boel enthousiastelingen! Ze zitten samen anoniem te wezen voor elkaar op de trein en hebben soms een zetje nodig om het bij mekaar te ontdekken. Tegelijk hebben ze de irritante NMBS ongemakken met gemak verteerd, zonder die goed te keuren. Ook al is dit een rijke ervaring, iedereen is toch nog graag op tijd thuis.

Dewaele in Vlaanderen …

Ondergetekende “Dewaele  uit Vlaanderen” herinnert zich dat hij tijdens de herfst in De Standaard het Nederlandstalige opinie en analyse stuk  las van de Franstalige Christophe DeBorsu, net zoals Bart Dewever, bekend als VRT TV gast  bij de zevende dag en de slimste mens.

Christophe Deborsu deed  een opmerkelijk kritische doorlichting van zijn taalgemeenschap. Hij schreef nooit gedacht te hebben dat in 2008 opgeleide mensen in België niet in staat zijn om Nederlands te begrijpen. Hij nodigde de Waalse Minister van Onderwijs Christian Dupont, met de familienaam bekend uit onze lesboeken Frans, zelfs uit om vanaf volgend schooljaar het Nederlands als verplichte eerste vreemde taal te verplichten in Wallonië.

Als men daar eindelijk in eigen boezem kijkt, dan kan dit toegejuicht worden, indien nodig ondersteund worden. Het Waalse kind is weldegelijk intellectueel in staat onze taal te leren net zoals al onze kindjes het Frans zo origineel met leuke liedjes bijgebracht worden vanaf hun tiende, schreef ik eerder. Klik daarvoor hier.

Ik herinner me het einde van een lied dat bij me thuis geregeld ten beste gegeven wordt bij de optredentjes van de kids: “Et moi je suis de Charleroi ,c’est chouette, c’est chouette…” . En dat staat absoluut niet gelijk met het poneren van die stad als voorbeeld.

Franstaligen kunnen me charmeren als ze me in het Nederlands aanspreken. Ik hou van hun accent en maak er zeker geen probleem van dat er soms wat haar op hun Nederlands staat.

In de wandelgangen is mijn Frans ook wat gekunsteld. Ik lig er niet wakker van.

Ik  laat me corrigeren en geniet van de het uitgierende Franstaligen die m’n te letterlijk naar het Frans vertaalde Nederlandstalige zegswijzen die niet steeds als zodanig bestaan in het Frans, beschouwen als entertainment.  Ik durf geen voorbeelden neerschrijven.

Op vergaderingen spreek ik mijn eigen taal.

Broers Rik en Gaby Peirs:dé Elfstedentocht helden uit onze contreien

Met een blonde Leffe in de hand luister ik naar Charlie Parker Jazz legende.

Ik kijk terug op een schaatsnamiddag op één van de oude Leie meanders in Waregem. De Elfstedentocht gesprekken zijn niet echt aan de orde, terwijl er toch twee familiegenoten aanwezig zijn die er ooit bij waren op het  Friese ijs met een vervroren biefstuk op hun borst. De gebroeders  Rik en Gaby Peirs zijn de helden uit onze contreien die zonder sterallures vandaag en eergisteren rondjes draaiden op die zogenaamde oude Golden River.

Stilzwijgend glijden ze voorbij met bewegingen die hen op één been telkens tien tot twintig meter verder brengt. Het sierlijke en stijlvolle gebeuren krijgt nog meer karakter als ze als tweelingen harmonisch achter elkaar aan schaatsen zoals ook ganzen synchroon zwemmen.  In vergelijking daarmee zijn mijn schuifbewegingen de onhandigheid zelve. Om maar te zwijgen van mijn tuimelperte. Echt waar,  lang geleden niet meer gevallen…Het was uiteindelijk wel leuk om met de vrouwenfiets met de schaatsen en een proviandflesje in het mandje vooraan, huiswaarts te rijden tot bijna in de houtkachel, die wel nog een duw nodig had om in vuur en vlam te staan…Meer moet dat niet zijn.